استعدادیابی:

 هدایت جوان به یك رشته ورزشی معین است. موفقیت در یك رشته ورزشی 20% استعداد و 80% توانایی مدنظر است. استعداد چیزی نیست جز پشتكار.

استعدادیابی:

شناسایی و پرورش افراد در رشته خاص

استعدادیابی:

 داشتن بدن خاص در یك رشته معین

داشتن قابلیتهای معین كه در یك رشته ورزشی وجود دارد

استعدادیابی:

داشتن قابلیتهای معین كه در یك رشته ورزشی وجود دارد.

محاسن:
سرعت در پیشرفت- رسیدن به قله ورزشی نسبت به افرادی دیگر.

استعدادیابی كه پرداختن به ورزش مناسب برای كودك- صرفه جوئی در منابع مالی- وقت كاری و ... جلوگیری از سرخوردگی، انگیزه كاری مربی بیشتر می‌شود. رشد شاگردان تحت نظر- ركوردها ترقی پیدا می‌كند. رسیدن به روشها و متدولوژیهای جدید (ابتكار عمل- استفاده از وسایل كمك آموزشی)

 

ضعفهای استعدادیابی:

تعداد زیادی باید مورد آزمایش قرار گرفته تا تعداد كمتری پیدا شوند. گاهی استعدادیابی بوسیله چشم های تیزبین مربی كهنه كار می‌تواند از مربی كلاس دیده بهتر باشد- پرهزینه و وقت‌گیر است- قدرت پیش‌بینی برای آزمونهای آینده كم است. تبدیل شدن به بهترینها طول می‌كشد. بچه‌ها(افراد) در طول زمان عوض می‌شوند از نظر جسمی عوض می‌شوند و تغییر می‌یابد. مستعدها در همه رشته ها مستعد می‌باشند.

تخصص برای بچه‌ها از نظر گروهی توصیه نمی‌شود (تك رشته‌ای و مختص یك رشته نباشد )خطر آسیب‌ دیدن- خطر نرسیدن به قله آن رشته

سن استعدادیابی برای بچه ها متفاوت است (فقط در سنین 10، 11 و 12 و ... مستعد نمی‌باشند. در این سنین رشد متفاوت است)

عوامل مؤثر در استعدایابی

 1- عوامل تغییرپذیر (آمادگی جسمانی- مشخصات پیكری) بچه‌های موردنظر- مسابقه ورزشی- سطح مهارت- قامت ، ساختار بدن. تیپ بدنی)(مزومورف- اندومورف) وضعیت سلامتی - وضعیت رشد و بلوغ - بعضی از عوامل از نظر روانی پایدار است (رشد قوی) حالت فیزیولوژیكی آناتومی- تیزی و حساسیت‌ها- (زیركی و خلاقیت)، قابل اندازه‌گیری نیستند.

 

 

اصول استعدادیابی:

رعایت مراحل تدریجی انتخاب- از مدرسه شروع شده و به مراحل تخصصی رشد می‌یابد- در رشته‌های عمومی پیدا می‌شوند. برای رشد و توسعه بدنبال یك رشته مخصوص نمی‌روند.

برنامه‌ریزی بلندمدت از 8 الی 16سالگی پیگیری می‌شود.

عوامل خودداری:

 تخصصی كردن زودهنگام تمرینات، مناسب نیست.

مثلاً در رشته شنا فقط یك رشته را تمرین می‌كنید ولی در بعضی رشته‌ها باین صورت نمی‌باشد. در انتخاب باید عوامل پایدار را بیشتر از عوامل ناپایدار در نظر داشت.

از علوم موجود حداكثر نتیجه را در گزینش داشته باشیم.

در انتخاب به مقدار كم قناعت نگردد.

اصول دموكراتیك مورد توجه قرار گیرد. فقط از یك مدرسه، باشگاه، شهر، استان، انتخاب صورت نپذیرد.

استعدادیابی طبق برنامه منظم انجام گرفته و برای رشد و پرورش باید برنامه داشت.

بررسیهای علمی

مراحل استعدادیابی: مقدماتی بین 10-3 سالگی برحسب هر رشته ورزشی (ژیمناستیك و كشتی)

بررسی سلامت عمومی- رشد جسمانی عمومی- توانائی عمومی- بررسی قابلیتهای حركتی پایه (پرتاب كردن- كشیدن- سر خوردن)

توانائی حركتی (قدرت ، سرعت، هماهنگی، استقامت، انعطاف‌پذیری) كه از تركیب هر كدام یك عامل معین می‌شود.

فاكتور مسلط در هر رشته ورزشی را باید مد نظر گرفت.

بعضی از رشته‌ها مهارتی، برخی استقامتی (ماراتن)، بعضی‌ رشته‌ها پیچیده (فوتبال)

فاكتورهای مؤثر در فوتبال: استقامت عمومی، تنفسی. تحمل اسید لاكتیك (تعداد ضربان قلب، تنفس، درجه حرارت بالا می‌رود.)

عوامل پیگیری:

مرحله پایانی: از سن 16سالگی بر حسب نوع ورزش باید به آن پرداخت. تمركز Concentration

برزیل (تكنیك)، هلند و سوئد (سازماندهی) یوگسلاوی(مدیریت) برای رسیدن به تمركز نیاز به آرامش می‌باشد تا آموزش صحیح صورت پذیرد.

برای جوانان تازه كار از 16-6 سالگی حداقل 10 سال وقت لازم است.

 یكی از رازهای فوتبال،تقلید از بازیكنان بزرگ است مثل چسباندن عكس بازیكنان بزرگ به در و دیوار منزل یا اطاق. در خصوص فكر كردن و مهارت: شكل مهارت را انجام می‌دهیم كه شاگرد آن مهارت را احساس كند.

تأثیرات استرس:

الف)استرس موجب عدم استفاده مطلوب از آرامش روانی و مانع رسیدن به پیروزی و تجربه ،نشاط از زندگی و ورزش است.

ب)استرس موجب رشد باور عدم كفایت و خودبسندگی و آسیب به اعتماد به نفس می‌گردد.

ج) استرس موجب رشد تضادهای روانی، خستگی زودرس و ازدیاد صدمات ورزشی می‌گردد.

د)مرضی جونده و بی‌سر و صدا است و وقتی كه تحمل، و در خود نگه داشته شود، موجب انزوا و كناره‌گیری می‌گردد.

روشهای موفق آرام‌سازی مبتنی بر تصویرسازی به قرار زیر است :

1-تصویر محل یا مكان آرامی كه بتواند احساس آرامش را به فرد منتقل كند.

2-كسب قوه تصویرسازی مؤثر تا بتواند وسیله تجسم روشن مكان موردنظر گردد.

3-تمرین روش در آغاز در محیطی فاقد استرس

4-سپس بكارگیری آن در محیطی پراسترس

هنگام زدن ضربه پنالتی: به درواز بان، فاصله، مدافعین،فكر نكند.پنالتی‌های بكام كه بیشتر به گل منجر می‌شود قبلاً در ذهن تصویرسازی شده است. تصویرسازی باعث بالا رفتن خلاقیت می‌شود (پنالتی زدن در حضور تماشاچیان مخالف خود و به نتیجه رساندن آن)

 

PLAYER DEVELOPMENT

بچه‌ها بالغین كوچك نیستند. رفتارها متفاوت است. از تمرینات و برنامه‌های بزرگسالان اجتناب می‌گردد. برنامه بازیها بر برنده شدن بازیكنان پی‌گیری می‌شود. نتیجتا ً برای برنده شدن (طرز فكر) از حداكثر سنین هر رده سنی استفاده می‌كنند، سعی می‌شود قویترین بازیكنان از نظر جسمی انتخاب گردند ولی آیا این امر صحیح است؟

خیر، چون فقط به نتیجه‌گیری توجه می‌شود(نمونه مسی آرژانتینی كه از نظر جثه ضعیف ولی جزء بهترینهای دنیا است.)

تأثیر بر بازیكنان جوان:

Example of the impact sport may have on child

در این فضا فوتبالیست جوان خود را با دیگران مقایسه می‌كند و همیشه مقایسه وجود دارد. از ارتباط و پذیرش یكدیگر لذت می‌برند.با ابراز قابلیتهای خود بیشتر می‌تواند مورد قبول دیگران باشد. جایگاهی معتبر بین همبازیها پیدا می‌كند. قابلیتهای فوتبال نیز می‌تواند به بالا رفتن ارزش او كمك كند.

بازیكنان با قابلیتهای كمتر ولی اخلاقی بالاتر، مورد قبول دیگران هستند.

درك و قابلیت و ایجاد فضای یادگیری:

ما باید بچه ها را بطور منطقی و معقول از تواناییهای آنان آگاه سازیم. این امر نقش بهتری در رقابتها دارد.

با بچه‌ها به دوطریق می‌توان روبرو شد:

1- به مهارتهای بالا نگاه كنند = كارهای تكنیكی

2-بعضی از مربیان بازیكنان را در مقابل دیگران مقایسه می‌كنند.

اما طریقه اولی (بدون رقابت) مفیدتر است.

آنهایی كه در جهت رفتار رقابتی هستند ممكن است با روبرو شدن در مقابل شكست، شكننده باشند (مثلاً امروزه حتماً باید پیروز شوید ،برنده شوید)

بعنوان نتیجه بهر قیمتی، شكست می‌تواند احساس ناهنجاری را ایجاد كند و بازیكن را بسوی مشكلات رفتاری سوق دهد.

 زیر 9 سال تا 12 سال :

 بازیكنان راهنمائی (16-12 سال) نشان داده شده كه بیشتر بفكر ادامه یا ترك فوتبال هستند.

بازخوردهایی كه بزرگترها در این زمینه می‌دهند در جهت رقابت خیلی اهمیت دارد. داشتن چنین تفكری، والدین موفقیت رقابتی را ارتقاء می‌دهند. توجه به برنده شدن و بهتر شدن از دیگران ممكن است انعكاسی در جهت بهتر شدن آنان باشد.

عواملی كه می‌تواند بعنوان توسعه كمك كند:

چگونگی طراحی تمرین

چگونگی گروه‌ بندی بازیكنان

چگونگی شناخت آنها

چگونگی ارزشیابی عملكرد

تبریك گفتن به قابلیت و تلاش آنها

چگونگی عكس‌العمل نشان دادن مربی به عدم موفقیت بازیكن. (صحیح نیست) برقراری انتظارات واقعی. (متعادل باشیم) چگونگی یادگیری بازیكنان .(تفاوتها حتماً وجود دارد). تشویق آنان.

ماهیت و اهمیت ارزشها:

ارزشها، از باورها و اعتقادات موجود در فكرها شكل می‌گیرند و لذا ما براحتی نمی‌توانیم آنها را تغییر دهیم. با ارزشهای متفاوتی روبرو می‌شویم اما ارزشهای والاتر را می‌گیریم وهر كدام از ما ارزشهای متفاوتی را قائل هستیم و در طول موقعیتهای مختلفی آنها را اعمال می نماییم (صحیح یا اشتباه)

 

 

 

 

 

 

ارزشهای اكتسابی:

ATTOMMENT VALUES

به آن دسته از عملكردهایی كه خود ما كسب می‌نماییم اطلاق می‌شود نه آن چیزی كه دیگران در نظر دارند

ارزشهای شایسته بودن:

COMPTENCE VALUES

شخصی هستند و به باورها باز می‌گردند و شامل وسعت احساس‌ها برای نشان دادن اینكه در بعضی از موارد مورد قبول هستیم (امانت‌دار بودن) می‌باشد.شكست در موفقیت می‌تواند نتیجه‌ای برای پیروزی باشد با این وجود شكستی را كه پیدا می‌كنیم می‌تواند باعث موفقیت گردد. اما به طرز فكر ما از شكست بستگی دارد (علت شكست را پیدا كنیم)

ارزش بچه ها در ورزش

CHILDREN'S VALUE IN SPORT

بازیكنان ممكن است ارزشهایی را انتخاب كنند كه در زمینه‌های دیگری بكار برده شود.

ارزش فرهنگی را می‌توان به دیگران انتقال داد. بهترین ارزشها می‌تواند برنده شدن، لذت بردن،جوانمردی در ورزش باشد.

از پرداختن به آن توجه دارند. نتیجه می‌گیریم كه مربیگری ظرفیت بازیكنان را بالا می برد و شادی آفرین است.

ظرفیت عملكرد بازیكن را بالا می‌برد و بعنوان یك فرد خودش را در توسعه آنها سهیم می‌داند. (خوب است)

 

 

 

بازیكنان جوان و موفقیت

CHILD AND SUCCESS

بخاطر سرگرمی و لذت بردن بازی می‌كنند. در همین حال از كارآیی و دلبستگی سود می‌برند و از اینكه متعلق به گروه هستند مسائل جدید را درك می‌كنند خوشحال هستند به دلایل زیاد بازیكنان ورزش را ترك می‌كنند. (عدم موفقیت- عدم كارایی)

یا بوسیله زیربخشهایی در تیم و یا فشارهای تیمی از ورزش فوتبال كنار می‌روند) همچنین با از دست دادن آنها هزینه‌هایی به هدر می‌روند یا رفتارهای منفی معنی دار دیگران باعث كناره‌ گیری آنها می‌شود.

4-پیشرفت غیرمنتظره (انجام كارهای جدید)

5-تأیید شدن در جامعه بعنوان یك بازیكن خیلی خوب

6-كارتیمی: كمك به دیگران یك اصل است.

اهداف و تغییرات سن

GOALS AND AGE CHANGES

سن دبستان و راهنمایی: در اینجا تسلط در كار یا وظیفه با اهمیت است به مهارتهای خود توجه دارند و به شكست دیگران اهمیت نمی‌دهند. سرگرمی و پیشرفت غیرمنتظره در این سن خیلی مهم است (پیشرفت ذاتی است و به ژن، بستگی دارد( ارتباط مغز و اعصاب)

 اگاه  كردن بچه ها از پیشرفت‌شان یك استراتژی است كه آنان را از این امر مطلع سازیم (عدم مقایسه با دیگران)

 

 

اهداف و جنسیت

GOALS AND GENDER

بانوان (دختران) به كیفیت عملكرد فكر می‌كنند (خوب بازی كنند) آنان موفقیت را در كسب رضایت و خوشحالی خود می‌دانند و در مقایسه با پسران كمتر، از شكست افسرده و نگران می‌شوند.

پسران با نتیجه عملكرد در ارتباط هستند و موفقیت را بعنوان هدایت شدن بسوی پاداشهای خارجی (مشهور شدن- كسب درآمد) می دانند ،پسران بیشتر از دختران در مورد شكست افسرده شده و پیروزی را مهم تلقی می‌كنند و بیشتر جذب رقابت می‌گردند.

با این وجود چنین تفاوتهایی ممكن است در آینده تغییر كند.

استرس فردی:

INDIVIDUAL STRESS

عواملی كه مربیان در رابطه با بازیكنان جوان باید رعایت كنند. نباید فقط به نتیجه توجه نماییند. شامل كمك كردن به مسائل می‌باشد و مربیان می‌توانند بهترین مشاور برای سایر عوامل نسبت به توانائی فوتبالیست باشند. به كار تیمی توجه كنند، نیازها و خواسته‌های بازیكنان را درك نمایند. نتیجه اهداف تا زمانی كه به نتیجه خوب برسند  مورد قبول است و این مناسب نیست بلكه اهداف استاد شدن زمان می‌برد تا به موفقیت برسند (مدت زمان زیادی را باید صرف كرد نه كوتاه مدت). این طرز فكر مربی، به مربیان و بازیكنان توصیه می‌شود و خوش خلقی، سرگرمی، حس انسان‌دوستی برای آرامش و كاهش استرس را مورد توجه قرار دهند و برای پیشرفت بازیكنان، رفتارهای مناسب را در نظر گیرند.

ارتباط موفق

1-انتخاب مناسب پیام

2-سازماندهی پیام در شكل پاسخگویی (آرام صحبت كردن)

3-ارسال اطلاعات

4-پذیرش

5-مفهوم‌دار- معنی دار

كانالهای ارتباط

1-طراحی:

گفتار ساده و روشن پیام، با دادن اطلاعات و آموزش تقاضای شنیدن سئوال همراه است.

دقت در انتخاب كلام ، ادبیات مناسب ،خیلی مهم است.

2-شبه كلامی:

 (بدون صحبت كردن)- این امر روشی است كه بوسیله تغییر در رفتار ، گفتار، آهنگ ، تأمل و درنگ همراه است. تنوع در گفتار (تن صدا- مكث) استفاده از زبان و روش و صحبت كردن با بازیكنان بسادگی می‌توان ارتباط برقرار كرد.

3-غیركلامی:

با خیره شدن، قیافه صورت، ژست، ادا و اشاره، طرز قرار گرفتن و رفتارها آشكار می‌شود و منظور را می‌رساند.

در گفتگوی رودرو افراد 60% از زمان را به یكدیگر نگاه می‌كنند در صورتی كه ما با افرادی صحبت می‌كنیم 75% از  زمان مكالمه را به یكدیگر نگاه كرده اما موقع شنیدن و گوش دادن 40% از زمان صرف می‌شود.

 

رفتار بدنی (Gesture) ژست

FACE to FACE

پشتیبانی، حمایت روی كلمات، بازخورد را بیان می‌كند در حالیكه این حركات (حالتهای سر، دست‌ها) بسیار مهم است و تأثیر خوبی را بجا می‌گذارد. این پیامها كه ازحركات بدنی، صادر می‌شوند بشدت احساسات را بیان می‌نمایند. حركات بدنی پیامها و رفتارهای مربی را بیان می‌كنند. مربیان بایستی با زیان بدنی خود، شاگردان را راهنمایی نمایند. تفاوتهای فردی در نشان دادن زبان بدنی در ملیتهای مختلف، متفاوت است.

دادن آموزش:

انتخاب موارد آموزشی متناسب با سن، قابلیت و توانایی بازیكنان، ضروری است.

اما اطلاعات بیش از اندازه ممكن است آنها را بهم بریزد و بسوی پریشانی ببرد كه برای بچه‌ها موارد دانشگاهی را آموزش ندهیم.

با زبان خودشان صحبت شود. تا آنجا كه ممكن است مواردی را كه قبلاً یاد داده‌اید، بكار ببرید و تصمیم بگیرید.

 

سود بردن از كنترل:

GAINING CONTROL

كاهش دادن موارد حواس‌پرتی به سود بردن از كنترل كمك می‌كند. مثبت بودن با زیان بدنی، استفاده از صدا (تغییر آهنگ صدا- خوش مشرب بودن از موارد ضروری است.)

ازدیداری بیشتر بهره ببرند، كمتر صحبت شود. نشان دادن حركات بیشتر باشد تصاویر دیداری به تجربیات آنها كمك می‌كند و باید كوتاه باشد (پاورپوینت) Giving instruction

دو صد گفته چون نیم كردار نیست

مراقب عكس‌العمل‌های بازیكنان باشید به آنها گوش دهید و قبل از شروع تمرین مطمئن شوید كه درك كرده‌اند یا خیر؟ دادن بازخورد (فیدبك)

این مسئله را می‌توان با مطرح كردن سئوالات، در عملكرد انجام داد. همیشه خبرهای خوب و مناسب بدهید از دادن اطلاعات اضافی خودداری كنید.

پیامهائی را بدهید كه از نظر اطلاعات، بالا و از نظر

قضاوت عكس‌العمل پایین باشد (خوب جلوه دادن خود و بدجلوه دادن شاگرد ).هرچند وقت ، دادن بازخورد (كلامی-دیداری) فعال باشد

تقویت:

RENFORCEMENT

به عملكرد مناسب و رفتار مشروط، پاداش دهید و از كلمات مناسب (برای كسب موفقیت) استفاده كنید (عدم ارضاء شاگرد) تا اینكه خود را در سطح عالی نبیند و كلمه عالیترین را بیهوده صرف ننموده و سوگلی درست نكنیم (تذكر به عملكرد ناصحیح)

مطرح كردن سئوالات

ASKING QUESTION

مربی باید از سئوال كردن برای درك بازیكن استفاده نماید. به پاسخهای آنها خوب گوش كنید و در صورت مناسب بودن بهره‌برداری نمایید. خوب گوش كرده و صحبتهای آنان را قطع نكنید.

ارتباط: چه كسی؟ چه موقع؟ كجا؟ چرا؟ چطور؟

COMMUNICATION: HOW? WHEN? WHERE? WHY? WHAT

سازگار كردن فوتبال با نیازهای بازیكنان-بازیكنان جوان با بزرگترها متفاوت هستند. پاسخهای متفاوتی می‌دهند.

تغییر و اصلاح ساختار موقعیت مربیگری باید صورت گیرد. مقررات و شرایط فراهم شده برای بازیكنان می‌تواند روی لذت آنی آنها تأثیر داشته باشد. هرگونه تغییر در فوتبال نباید ماهیت را دگرگون كند و باید تجربیات مشابهی از بازی داشته باشند. شركت و موفقیت در بازی را نباید فراموش كرد ، آن را توسعه داده و نسبت به اعمال پایبند باشند.

تازه با این وجود ممكن است فوتبال كه یك بازی دستجمعی است، بازیكن با تمام تلاش شما، هنوز بصورت فردی (عدم همكاری تیمی) كار كند بازیهای فكری حركتی بازیكنان باید متفاوت باشد (نسبت به توانائی بازیكنان)

كلاً ، در مقایسه بازیكنان جوان، (سرگرمی- لذت- نشاط) را بیشتر از نتیجه دوست دارند.

زمینه‌های اصلاح و تغییرات:

تغییر مقررات- اصلاح حركات

                         سئوال از مربیان

1-بعنوان اولویت، بازیكنان جوان تا چه حدی نیاز به توجه دارند؟

2-آیا نیازهای آنان در برنامه یادگیری لحاظ شده؟

3-آیا برنامه های رقابتی (مسابقات) در مسیر توسعه بازیكن بوده؟

آمادگی برای رقابت بوسیله مشخصات فردی بازیكن تعیین می‌گردد. مثل رشد، بلوغ و بارور شدن

تغییرات و اصلاحات بوسیله شایستگی، اعتماد، لذت بردن مهم است

فوتبال بر روی توسعه رشد، جسم اثر می‌گذارد.

مربیان ناوارد ممكن است بی‌كفایت و اعمال آنها برای بازیكنان زیان‌آور باشد.

مسئولیتهای مربی:

قبل از تمرین، طول تمرین، بعد از تمرین، توجه به كسانی كه تحت مربیگری آنان باشند. شناسایی خطرات و جلوگیری از وقوع خطرات قابل پیش‌بینی (آموزشی- جسمی- روانی). در صورت بروز صاعقه بلافاصله بازیكنان بر روی زمین بخوابند.

 مواردی كه باید بررسی شود:

از بازیكن بیش از حد استفاده نكنید. استفاده از كفش و لباس مناسب، نوشیدن مایعات، تغذیه تجهیزات مناسب عوامل سلامتی

 

تضاد:

Consider

تضاد بین تعهدات مدرسه و فوتبال:

توسعه متعادل تكنیك و تاكتیك

تكنیك تا زیر 15-12 سال، در سنین بالاتر بعداً‌ آمادگی جسمانی و تاكتیك آموزش داده شود.

گرفتاری والدین با بچه‌ها

 

 

 

عوامل روحی برای شركت در بازیها

HOW CHILDREN LEARN

به چه طریقی كار می‌كنند (آموزش می‌بینند) تصمیم می‌گیرند، ادامه می‌دهند.

از این طریق كارها، مربی پیشرفت می‌كند.

انتخاب مواد آموزشی

انتخاب متدهای آموزشی

سبك مناسب برای آموزش

چگونگی طرز استفاده از بازخورد

توجه به مشخصه‌های بازیكنان جوان:

ATTENTIONAL CHARACTRIC OF CHILDREN

در فوتبال بسیاری از نكات محیطی به بازیكنان نشان داده، و چگونگی استفاده از این استراتژی آموزش داده می‌شود.

بازیكنان جوان محیط را با توجه به نكات مزبور تجربه می‌كنند. در سنین 12-11 سالگی تجربه بكار می‌آید.

برای برطرف كردن اطلاعات ناكافی از موقعیت، نباید كار پیچیده باشد.

باید بازیهای ساده را در نظر گرفت. تفكر آنها را بالا برده، تكنیك را با توسعه فكر بازیكن بالا برد.

مثال- كم كردن تعداد بازیكنان- مکان مناسب و ....

جوانان تجربه دشواری در مورد دو كار همزمان، دارند.

مربیان باید اتوماتیك شدن در یك جنبه را توسعه داده و این امر را قبل از رها شدن در تصمیم‌گیری، توسعه دهند. پیدا كردن یار (همبازی) سپس پاس دادن.

(ابتدا اتوماتیك ‌وار دریبل زده سپس پاس ‌بدهد)

تصویرسازی =  بازی علی كریمی

 

 

مشخصات ادراكی بازیكنان جوان

PERCEPTUAL CHARACTERISTIC OF CHILDREN

برمی‌گردد به تشخیص اطلاعات از طریق ارگانهای حسی بازیكنان، اما بازیكنان در داشتن تجربه، كمبود احساس می‌كنند.

 وسعت تجربیات ادراكی

هرچقدر تجربیات بالاتر باشد، ادراك بیشتر و بهتر می‌شود.

بازیكنان تا 16 سالگی در داشتن آیتمهایی كه خودشان دوست دارند بی‌تجربه هستند (عدم تجربه) مربیان می‌توانند بوسیله آموزش، به درك بازیكنان برای یافتن الگوهای مناسب كمك كنند. مربیان باید بازیكنان را به درك حركات در حین نمایش دادن تشویق نموده و بعداً به تلاش و فعالیت خود فكر كنند. مربیانی كه با گروه سنی 12-5 سال كار می‌كنند، باید فرصت بیشتری برای قوه ادراك بازیكنان به آنان بدهند. مثلاً برای لمس توپ بیشتر كار كنند. (توجه بیشتری بنمایند)

 

 

 

مشخصه‌های حافظه بازیكنان

MEMORY CHARACTERISTIC OF CHILDREN

بدون حافظه بازیكن چیزی یاد نمی‌گیرد تحقیقات نشان می‌دهد كه چگونه اطلاعات ثبت شده تقریباً برای یك ثانیه بعد از حركت به حافظه كوتاه مدت انتقال می‌یابد .

حافظه كوتاه مدت تقریباً 9-5 چیز را برای حدود 30 ثانیه حفظ می‌كند سپس اقلام بوسیله سایر ورودی‌ها جابجا می‌شوند مگر اینكه آنها برای تكرار در حافظه اندوخته شوند.

با این وجود بچه‌ها هرگز نمی‌توانند استراتژیهای تكرار یادگیری را همزمان یاد بگیرند.

 

 

تشویق بازیكنان به تكرار

میتوان بوسیله تكرار، به حافظه آنها كمك نمود (استفاده از مقایسه و شباهت)

 

تحقیق روی تمرین:

RESEARCH ON PRACTICE

تمرین بسته یا بازیهای یكنواخت برای مبتدیان مورد لزوم است (برای موارد اولیه) وقتی یاد گیرند كه برای یادگیری مواردی را تكرار ‌كنند یادگیری بیشتر صورت می‌پذیرد (راه حل مهارت دیگر را فراموش می كنند).وقتی یاد گیرنده از یك مهارت برای یادگیری به مهارت دیگر رجوع می‌كند، مرحله اول مشكل می‌شود، لذا برای بازگشت به آن مهارت باید راه حل دیگر پیدا نماید بنابراین یاد گیرنده در تمرین با مقدار قابل ملاحظه‌ای از حل مشكل روبرو است. مربی مؤثر كسی است كه راه‌حلهایی را پیدا كند كه در رابطه با یادگیرنده در انتخاب پاسخها، بیش از تكرار بدون فكر، در اجرای مهارت آموزش را انجام دهد.

مشخصه‌های تصمیم‌گیری

بازیكنان جوان در تصمیم گیری نسبت به بزرگترها مشكل دارند در این زمینه برای مؤثرترین پاسخ باید راه حل پیدا كنند. مربیان باید برای چه كار كردن و چه موقع كار كردن تلاش نمایند.

اگر چنین ارتباطاتی صورت گیرد،پاسخ ارتباطات را زودتر یاد می‌گیرند.

به چه صورتی باید پاسخ دهند؟

بازیكنان برای توجه كردن به بازخورد در طول فعالیت می‌توانند تلاش نمایند و باید آموزش بصورت كند كار كردن انجام گیرد. قویاً روی بازخوردهای تصویری و نتیجه كار علاقمند هستند.

در یادگیری تكنیكها، بخاطر سپردن آنچه را كه عمل می‌كنند، توجه دارند. این امر پایه كشف اشتباه در عملكرد بعدی را انجام داده و باین صورت پیشرفت انجام می‌گیرد. تجزیه و تحلیل مربیان در این مرحله بسیار مهم است.

انتخاب سبك مربیگری

سبك مربیگری بایستی نسبت به افكار و قابلیت‌ یادگیری بازیكنان در نظر گرفته شود. فرهنگ مربیگری یعنی (فلسفه كاری مربی) مربیان بایستی به مستقل بودن تشویق كنند (مربی خودشان باشند)

 

 

 

 

سبكهای مربیگری

1-مطلق یا استبدادی: درباره اهداف جلسه- طراحی ارزیابی- عملكرد، خودش تصمیم میگیرد.

2-یادگیرنده استقلال دارد: تعیین اهداف، محتوی تمرین.

البته این مرحله برتری‌هایی دارد.

آیا انگیزه وجود دارد ؟

آیا هدف‌گذاری انجام می‌شود؟

آیا در تمرین افكار بیشتری بكار می‌رود؟

3- وابسته بودن بهم: متفكرانه

تركیبی از موارد بالا است

1-قابلیت فكری و جسمی بازیكنان

2-سطوح انگیزه و اطمینان بازیكنان

3-هدف جلسه تمرین

4-بحث و تبادل نظر دو طرفه است

5- زمان قابل استفاده می‌باشد.

توانایی مربی

خلاصه: هدف توسعه بازیكنان

انتخاب مربیان كار آزموده در توسعه

شایسته و صلاحیت دار باید انتخاب شوند.

ایجاد محیطی خوب برای یادگیری كه آموزشهای متنوع و یادگیری‌هائی كه آنرا در برمی‌گیرد، مناسب است.  

ارائه برنامه برای سنین دبستانی (كلاس سوم چهارم- پنجم)

مربی‌های پایه و مدارس فوتبال به مانند جویندگان طلا می‌باشند كه آن را از سنگ جدا كرده، پرداخت می‌كنند و به بازار داغ فوتبال ارائه می‌دهند. به امید روزی كه سهم بیشتری از ارائه این متاع با ارزش نصیب آنها گردد حال چه معنوی و چه مادی.

استعدادیابی:

 1-پیشگویی در رابطه با استعدادیابی مشكل است.

2-عوامل استعداد موردسنجش تضمین كننده این نیست كه در آینده فرد مورد سنجش به ستاره تبدیل شود (تضمینی نیست)

3-عوامل مربوط به استعداد در مراحل مختلف رشد تغییر می‌كند (در كودكی در سطح بالا ولی در هنگام بلوغ تغییر می‌كند)

4-استعداد می‌تواند در هر مرحله زندگی، خود را نشان دهد.

5-قبل از بلوغ تواناییهای ورزشی را با استعداد اشتباه نكنید.

یکی تستهای فوتبال را هنگام كنکور ورودی انجام می‌دهد اما قبلاً ‌فوتبالیست نبوده دیگری تستهای ورودی را خوب انجام داده و قبلاً هم فوتبالیست بوده. این موارد را باید كاملاً در نظر گرفت.

6-سرعت نشانه خوبی برای استعداد در ورزش است. 7-هماهنگی عصب و عضله و ارگانهای حسی نشانه خوبی برای استعداد ورزشی است.

8-فشار باعث سَرخوردگی ورزشی است (اگر در سن پایین بوده وكاملاً انجام دهد نباید با او بیشتر كار كنیم، خستگی ایجاد  می شود)

9-پرداختن به ورزشها را در سنین پائین در جوان با استعداد باید تشویق كرد. والدین اطفال مستعد را تحت فشار ورزشی قرار ندهند.

چهار خطر جدی

1-زیاده بینی استعداد

2-ارزش‌گذاری بیش از حد بر روشهای استعدادیابی (تستها تمام عیار نیست، تغییر می‌كنند)

3-عدم استفاده از استعدادهای شناسایی شده

4-تأكید بیش از حد بر استعداد در جوانان (انتظار بیش از توانائیهای جوان)

 

فرمهای استعدادیابی:  TIPS

تكنیك، هوش، شخصیت، سرعت

از نظر تكنیكی: پاس، كنترل خوب، راحت بودن با توپ و زیر فشاربودن و پیشی گرفتن از حریف نشانه‌ای از بازیكن خوب بودن است. فوتبال مدرن به بازیكنانی نیاز دارد كه دارای قابلیتهای گسترده تكنیكی باشند و بتوانند هم در حمله و هم در دفاع شركت نمایند. آیا بازیكن برای تولید حركتی، ابتكار عمل دارد؟

آیا بازیكن گاه از هیچ همه چیز می‌سازد؟ (مادر خلاقیت، تحت فشار قرار گرفتن است)برای تصمیم‌گیری خوب بازیكن به آگاهی گسترده از آنچه كه در زمین می‌گذرد نیاز دارد بازی خوانی و عكس‌العمل‌های سریع نسبت به آن (آنچه كه در زمین می‌گذرد) اغلب باعث متمایز شدن بازیكنی از بازیكن دیگر می‌شود.

این بازیكنان در هنگام در اختیار داشتن توپ امكانات پاس دادن را در نظر دارند (تضمین موفقیت فردی و تیمی)

شخصیت:

 آیا بازیكن با شخصیت است یا خود را در زمین گم می‌كند؟ (تغییرات در تیم) آیا در تمرین و بازی كردن، لذت می‌برد؟

آیا وقت شناس است؟

آیا آماده گوش دادن به صحبتهای مربی است؟ (فراگیری دارد؟)

آیا بازیكن در بازی، با درگیر شدن و نگرش مثبت، حضور خود را نشان می دهد؟

آیا مسئولیت بازی بد خود را قبول می‌كند؟

آیا در هنگام نیاز، همبازیان را تشویق می‌كند؟ (اشكال ندارد- ناراحت نشوید- وقت داریم)

آیا جنگنده است و برای تصاحب توپ، نبرد می‌كند؟

اگر همبازی توپ را از دست داد برای تصاحب توپ تلاش می‌كند؟

آیا صادق است و در هنگام پرسش به چشم شما نگاه می‌كند و پاسخ می‌دهد؟

اطلاع از سوابق خانوادگی بازیكن، جهت شناخت شخصیت بازیكن ضروری است.

 

 

 

سرعت:

سرعت برای فوتبالیست‌ها بسیار مهم است. معمولاً ذاتی است و بازیكنان بزرگ، مادرزادی بدنیا آمده‌اند.

سریع تصمیم گرفتن

اهمیت سریع فكر كردن، سریع تصمیم گرفتن، سریع انجام دادن كمتر از سریع دویدن نیست.

استفاده از فرمول گروه‌بندی با گروه 7، 8 و 9 مثلاً عدد 8 وزن ×قد تقسیم بر 1000می‌تواند تمرین كند، یك گروه پائین و یك گروه بالاتر از خود جدول 1 -مراحل سن ظاهری یا ریخت‌شناسی (مرفولوژی)مقایسه سن تخصصی شدن/ تخصصی شدن زود هنگام و رشد همه جانبه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جدول 1 -مراحل سن ظاهری یا ریخت‌شناسی (مرفولوژی(

 

 

                                                                                                    

مشخصات ویژگیهای رشدی

سن

دوره

سن تقویمی

رشد

رشد سریع اندامها

30روزگی8ماهگی9ماهگی1سالگی

نوزادی اولیه چهار دست و پا راه رفتن

 

اوائل كودكی

روند ناهمسان رشد كه در آن تغییرات مهم و پیچیده از نظر كاركرد شخصیتی و رفتاری می‌دهد

 

 

6-4سال

پس از 6-4

رشد متقابل كند و آهسته تر

11-6 سالگی دختران -12-7سالگی پسران

پیش از بلوغ

 

8سالگی 

سالهای مدرسه

 

12-11 سالگی دختران 14-12 سالگی پسران

بلوغ

 

 

 

18-13 سالگی دختران 18-14پسران

سن پس از بلوغ نوجوانی

 

 

 

25-19 سالگی

بالندگی -پختِگی

25-19

جوان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مقایسه سن تخصصی شدن/ تخصصی شدن زود هنگام و رشد همه جانبه

 

 

نگرش و اصول كلی تمرینات

برنامه چندجانبه

زودهنگام تخصصی شدن

بهترین عملكرد درسن 18 سالگی یا بعد از آن

 بهترین عملکرد حدود 19-4سالگی بدلیل سازگاری سریع بدست می‌آید

انسجام و یک نواختی نمایش حركات

تضاد و نا همسانی در رقابتها زیاد دارد (یكسان نیستند)

عمر طولانی تر ورزشی دارند

با رسیدن به سن 18 سالگی فرسوده شده و کناره گیری می کنند

آسیب‌دیدگی 

مستعد آسیب دیگری بدلیل ایجاد سازگاری تطابق اجباری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

باآرزوی سلامتی

و